«Για όλα τα μέλη της οικογένειάς μας που ενδέχεται να μην ακούσουν αυτήν την ανακοίνωση και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, παρακαλούμε να τους ενημερώσετε τηλεφωνώντας τους. Πρέπει να μετακινηθούμε σε ένα ασφαλέστερο μέρος για να προστατευτούμε από την πιθανή άνοδο των υδάτων κατά τη διάρκεια αυτού του κυκλώνα».
Ακούγεται οικείο? Ίσως σαν μια διαφορετική εκδοχή του μηνύματος έκτακτης ανάγκης του 112 που ακούγεται σε τηλέφωνα σε όλη την Ελλάδα τους τελευταίους δύο μήνες;
Όταν η δημοσιογράφος Νατάσα Μπλάτσιου, ο διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Ζιώγας και ο διευθυντής παραγωγής που εκπροσωπούσε τη ΜΚΟ των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ, ή Γιατροί Χωρίς Σύνορα), Μίτση Περσάνη, προσγειώθηκαν στην πρωτεύουσα της Μαδαγασκάρης, το Ανταναναρίβο, τον περασμένο Μάιο, οι Έλληνες έτειναν να έχουν μια μάλλον αόριστη άποψη για το τι σημαίνει η κλιματική αλλαγή: λιώσιμο πάγου, φώκιες που λιώνουν, καύσωνες στο Λονδίνο, πυρκαγιές στη Σιβηρία… Ανεξάρτητα από την εικόνα που είχε ο καθένας στο μυαλό του, ήταν κάτι που συνέβαινε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και πιθανότατα δεν θα μας επηρέαζε άμεσα , αλλά αφορούν τις επόμενες γενιές.
Αυτή η αόριστη εικόνα, ωστόσο, ήρθε στο επίκεντρο αυτό το καλοκαίρι, έτσι ώστε η προειδοποίηση που ακούστηκε από τον τοπικό κλήρο της πόλης στη νοτιοανατολική ακτή αυτού του πανέμορφου νησιωτικού έθνους δικαίωσε τους ανθρώπους στο ελληνικό παράρτημα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που ήθελαν να κάνουν ένα ντοκιμαντέρ για την έκθεση της Μαδαγασκάρης σε κλιματική αλλαγή, ένα ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί την Πέμπτη στο διαγωνιστικό τμήμα ελληνικών μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.
Χρειάστηκαν μόλις δύο μήνες, μια μεγάλη πυρκαγιά στον Έβρο και μια ιστορική πλημμύρα στη Θεσσαλία για να συνειδητοποιήσουμε ότι η απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από τη Μαδαγασκάρη δεν είναι τελικά τόσο μεγάλη – τουλάχιστον όχι όσον αφορά τον βαθμό ευπάθειας στην κλιματική αλλαγή.
Εδώ και μερικά χρόνια, το άλλοτε καταπράσινο νησί στα ανοιχτά της ανατολικής ακτής της Αφρικής βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας κλιματικής κρίσης. Ο κυκλώνας Φρέντι τον περασμένο Φεβρουάριο ήταν η έκτη μεγάλη καταιγίδα που έπληξε τη Μαδαγασκάρη μέσα σε μόλις 14 μήνες και άφησε τεράστιες καταστροφές στον απόηχο του. Το ντοκιμαντέρ εξετάζει τον αντίκτυπο των αλλεπάλληλων χτυπημάτων από ακραία καιρικά φαινόμενα στον λαό της Μαδαγασκάρης. Η επιβίωσή τους εξαρτάται από τις καλλιέργειές τους, οι οποίες καταστρέφονται με κάθε καταιγίδα που περνά, όπως και η ικανότητά τους να καλλιεργούν περισσότερη τροφή. Χωρίς φαγητό, ο υποσιτισμός, ιδιαίτερα μεταξύ των παιδιών, επιδεινώνεται και δημιουργεί νέες έντονες απαιτήσεις για τη δημόσια υγεία.
Έλληνας-ντοκ-ηχεί-συναγερμός-από-την-πρώτη-γραμμή-της-κλιματικής-κρίσης0
Η Τίτι, μια Νιγηριανή νοσοκόμα που εργάστηκε για τους ΓΧΣ στη Μαδαγασκάρη, είναι ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του ελληνικού παραρτήματος της ΜΚΟ. [Νίκος Ζιώγας]
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν ανταποκριθεί στις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία από την κλιματική κρίση με έναν αυξανόμενο αριθμό πρωτοβουλιών που στοχεύουν στην παροχή υποστήριξης σε πληθυσμούς που είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στην αλυσίδα των επιπτώσεων από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ελλείψεις τροφίμων, υποσιτισμός και επιδημίες.
«Είναι σαν να έχει πλησιάσει ο ήλιος», λέει στον σκηνοθέτη ένας ηλικιωμένος αγρότης που βίωσε τον πρώτο κυκλώνα που έπληξε τη Μαδαγασκάρη το 1969, σε μια συγκλονιστική περιγραφή του τι σημαίνει κλιματική αλλαγή.
Στο διπλό της ρόλο ως σκηνοθέτις και παραγωγός, η Μπλάτσιου επέλεξε να επισημάνει τις δραματικές επιπτώσεις στον τοπικό πληθυσμό εστιάζοντας τον φακό της στη λαμπερή αλλά σκληραγωγημένη Τίτι, μια Νιγηριανή νοσοκόμα που πέρασε ένα χρόνο στη Μαδαγασκάρη τρέχοντας το πρόγραμμα των ΓΧΣ για υποσιτισμένα παιδιά. «Δεν καταφέραμε πολλά σήμερα», λέει σε μια σκηνή, όπου βλέπουμε να εξετάζει τα παιδιά της μέσα στη νύχτα με τη βοήθεια ενός προβολέα.
«Η κατάσταση στις χώρες όπου εργάζεται η Titi δεν αλλάζει δραματικά. Δεν σώζει τον κόσμο, αλλά συνεχίζει να σώζει ζωές. Όπως ο Σίσυφος, έτσι και αυτή ξυπνάει κάθε πρωί και πρέπει να κάνει μια τιτάνια προσπάθεια», λέει η Μπλάτσιου. Και αυτό είναι το μήνυμα αυτού του υπέροχου ντοκιμαντέρ: ότι κάθε ζωή μετράει.
0 Comments